Bir efsanenin hazin sonu…
Görselin tam aksini kanıtlayan bir çalışma..
“Akıllı insanların mutlu olması nadirattandır”. Ernest Hemingway
Son yapılan bir araştırmanın sonuçlarına göre IQ’su yüksek olan insanların mutluluk düzeyleri de gayet yüksektir.
Bu bilimsel bulgu Hemingway’e ve akıllı insanların mutsuzluğa yatkın olduğu fikrine karşı bir yalanlama anlamına gelmektedir.
Araştırmanın yürütücülerinden biri olan Dr. Angela Hassiotis şöyle demektedir; (yanlış anlaşılmasın araştırma on kişiyle yapılmış, diğerleri diğerkâmlık yapıp açıklama yapma hakkından feragat etmişler.)
“Mutluluk düzeylerini kendileri belirten kişiler üzerinde yapılan araştırmadan elde edilen verilere göre IQ’su (zeka seviyesi) düşük olan insanlar daha mutsuz olurken, IQ’su yüksek olanlar gayet mutludurlar.”
“Zeki insanların mutsuz olduğunu ifade eden günümüzdeki bilimsel veriler içinde bu durum geçerlidir.” Yani zekiler kim ne derse desin daha mutludur.
Bu araştırmaya 7000 kişi (yedi bin) katılmış ve elde edilen veriler güzelce analiz edilmiştir.
Analiz sonuçlarına göre zekâ seviyeleri düşük (IQ puanı 70-99 arasında) olanlar zekâ seviyesi yüksek olan (IQ puanı 120-129 arasında) insanlara göre mutsuzluğun en dibini yaşamaktadır.
Dr. Angela Hassiotis; mutluluğun oranlarının düşük olması tabi ki sadece IQ’ya bağlanamaz, bunu diğer birçok etken etkileyebilir diyerek şunları eklemektedir;
“Elde edilen verilere bakıldığında zekâ seviyeleri düşük olan insanların yüksek zekâ seviyesine sahip olanlara göre daha düşük gelir elde etme vs. gibi sosyo-ekonomik dezavantajlardan dolayı daha mutlu olma olasılıkları düşüktür.” Yani IQ’su, zeka seviyesi düştükçe insanlar daha az para kazanmakta ve daha alt kademe işlerde çalışmaktadır.
“Düşük zekâ seviyesine (düşük IQ) sahip olan insanların günlük yaşam becerilerinde, kendi işlerini yapmada daha fazla yardıma muhtaç olması, sağlıklarına gerekli ihtimamı gösterememeleri ve bu durumun kötüye gitmesi ayrıca psikolojik rahatsızlıklarını ifade edememe durumları, mutlu olma ihtimallerini daha da düşürmektedir.”
Dr. Angela Hassiotis bu insanların mutlu olmaları sağlanacaksa küçük yaşlarda zekâ gelişimlerine ve IQ’larına müdahale edilmesi gerektiğini ifade ederek şunları salık vermektedir;
“Aile hayatında veya toplumda sosyal olarak mahrumiyet yaşamış çocuklara yoğun müdahaleler uygulandığında hem psikolojik iyi olma anlamında hem zeka seviyesi anlamında hem de yaşam fırsatları konusunda pozitif etkiler oluşacağına yönelik kanıtlar bulunmaktadır.” Yoğun müdahaleden kast edilen psikoterapi, tedavi veya eğitimdir.
“Bu gibi müdahaleler çok masraflı olabilir fakat devlet yardımlarına olan bağımlılığın azalması, ruh ve fiziksel sağlığın daha iyi olması gibi gelecekteki faydalar düşünüldüğünde bu masraflar fazlasıyla telefi edilmiş olacaktır.”
Sonuç olarak;
Bu çalışma nazarı dikkate alındığında; bir efsanenin daha gerçek olmadığı ortaya çıkmıştır. Yani efendim zeki insanlar dahi olur, bu dünyada bizim gibi yaşamaktan bunaldıkları için gayet tabi ki mutsuz olurlar gerçeği çürümüş bulunmaktadır. En azından bazı entelektüellerin melankolisine izafe ettikleri durumun aslı öyle değilmiş.
IQ’su yüksek olan insanlar daha mutludurlar.
Zeka seviyeleri düşük olanlar, bakım, ihtiyaçlarını karşılama, ruhsal ve fiziksel sağlığa duyarlılık konusunda daha zayıf olduklarından mutlu olma ihtimalleri düşüktür.
Ayrıca zekâ seviyesi düşük olan insanların ruhsal ve fiziksel sağlığa duyarlılıkları da daha az olmaktadır. Yani çevremizdeki insanları sağlık konusunda bazı şeylere ikna etmede zorlanmamızın sebebi bu durum da olabilir.
Zeka seviyesi düşük olan insanlara küçük yaşlarda müdahale edilebilir.
Not: Çeviri kaynağı alttaki linkte verilmiştir. Çeviri yaparken kendime hakim olamayıp yorum yaptığım yerlerde vardır. Bilginize arz edilir. Sağlıcakla kalınız.
SEZAİ KORKMAZ 
Yorum bırakın